logo_Roki_222x71RONDZENDBRIEF VAN SANDRA

 

November 2008

 

Beste familie, vrienden en kennissen,

 

Wat lijkt de tijd toch hard gegaan. Voor mijn gevoel is het nog niet zo lang geleden dat ik hier achter de computer heb gezeten met een dikke buik. Nu ben ik moeder van een prachtige, 5 maanden oude, dochter Anna ….. helaas nog steeds een buikje, maar dat mag, schijnt?!

 

Het is heerlijk om onze Anna te zien groeien en zich te ontwikkelen. Het liefst ben ik de hele dag met haar bezig, maar dat is natuurlijk niet altijd mogelijk.

 

Sinds een maandje werk ik weer elke week een middag, soms wat meer, met al die vergaderingen. De kinderen vinden het heerlijk, als ik Anna meeneem. Ze doen er alles voor om Anna’s aandacht te trekken of haar op schoot te hebben! Leuk om te zien. Het is fijn om weer met de kinderen te werken. Hiervoor was het wel een heftige periode en eigenlijk is dat het nog steeds.

 

Enkele weken geleden is onze baas opgestapt, dus weer een verandering voor de kinderen. De tieners waren heel erg gesteld op hem en hadden veel hoop, vooral wat de toekomst betrof. Hij was bezig met verschillende bedrijven ( onder andere een winkel met tweedehands kleding) op te zetten, zodat Lidia Home financieel zelfstandig zou kunnen draaien.

 

Ondertussen zou dit voor de kinderen ook werk betekenen. De tieners hebben zelf ook wel door, dat het voor hen moeilijk zal zijn om buiten Lidia Home een goede werkplek te vinden, het zijn toch tieners met een ‘gebruiksaanwijzing’.

 

Niet iedere werkgever kan begrijpen waarom dit soort tieners op een andere manier benaderd moet worden, voordat hij/zij goed werk van ze kan verwachten. Vaak wordt dit gedrag van de tieners geschoven op hun ‘zigeuner-zijn’. Niemand begrijpt echt dat dit gedrag vooral komt, omdat deze kinderen in hun ontwikkeling beschadigd zijn doordat ze ‘achtergelaten’ kinderen zijn.

 

Ik zie nu in wat deze kinderen hebben moeten missen, nu ik zelf een dochter heb. De liefde, het lichamelijke contact en de reacties van een verzorgende, wanneer een baby huilt, honger heeft of gewoon contact wil hebben! Dit zijn zulke belangrijke dingen in de ontwikkeling van een klein mensje! Dit hebben de meeste van onze kinderen moeten missen, ze moesten als baby al ‘zelfstandig’ zijn. Deze beschadigingen zijn niet meer te herstellen, maar ze kunnen er wel mee leren leven en dat is wat wij ze proberen mee te geven!

 

Met het vertrek van onze baas zijn dus ook de dromen van de tieners vertrokken. Langzaamaan herstellen de kinderen zich een beetje. We proberen ze mee te geven dat het uitkomen van hun dromen niet aan een persoon ligt, maar wel aan henzelf. Willen ze iets bereiken dan is dat mogelijk, als ze het maar blijven proberen. Doordat deze kinderen al zo jong voor zichzelf moesten vechten, zijn het dan ook echte doorzetters, dus hopelijk zien ze in, dat ze inderdaad iets kunnen bereiken, als ze niet bij de pakken neer gaan zitten!

 

Hopelijk vinden we gauw een geschikte persoon, die de plannen voor deze kleine bedrijven goed op de rails kan zetten! En daarmee dus ook de dromen van deze kinderen!

 

Over een maandje is het alweer kerst. De kinderen zijn er nog niet echt mee bezig, maar toch hebben ze wel verschillende meningen over deze feestdagen. Ik vroeg hen waaraan ze aan dachten bij KERST:

-          Kerst is voor mij een feest, netjes aankleden, mensen, waar ik van houd, om mij heen en natuurlijk lekker eten. Ook vind ik het leuk, dat we kadootjes krijgen, maar dat is voor mij niet zo belangrijk als gezellig bij elkaar zijn! (K.M. 19 jaar).

-          Kadootjes, kadootjes en nog eens kadootjes! Hopelijk krijg ik nou wel een pot pindakaas, want vorig jaar heb ik die gevraagd maar niet gekregen! (H.J. 16 jaar).

-          Gezellig knutselen en veel kletsen. We hebben dan meer tijd, want het is vakantie! Ik hou erg veel van kaarslichtjes en die branden we dan heel veel. Vorig jaar hadden we een heel mooie tafel gedekt met het ontbijt, dat was heel erg gezellig! Hopelijk hoeven we dit jaar geen toneelstuk op te voeren, want daar heb ik een hekel aan! Vorig jaar was het erg leuk, want toen deden de volwassenen een toneelstuk en ze zongen zelfs voor ons! (G.R. 17 jaar).

-          Lekker naar huis komen! In mijn eigen bed slapen. Of is mijn bed er niet meer? ( J. woont in een doveninstituut 2 uurtjes van ons vandaan. Sinds hij weg is zijn de oudere jongens verhuisd, dus vraagt hij zich af waar nu zijn bed is). Koekjes eten en veel chocolaatjes uit de kerstboom! En veel kadootjes! Met kerst is ook de baby Jezus geboren, wij spelen dan altijd Jozef en Maria, maar Jezus is gewoon een babypop in een kistje! (H.J. 17 jaar).

-          UITSLAPEN! Want het is vakantie! Kadootjes geven, maar alleen aan degene die ik leuk vind (M.GY. 19 jaar).

-          Eerst kerstvieren in Lidia Home, dat is altijd erg gezellig, want iedereen komt dan ‘s avonds en dan zingen we, luisteren we naar een verhaal en doen we de grote lichten uit, zodat alleen de kaarsjes en de kerstboom licht geven. Hopelijk doen de volwassenen dit jaar weer een toneelstuk want dat was lachen! Ik vind het niet erg om ook mee te doen, maar de anderen vinden dit niet leuk! Hopelijk hoeven we dit keer niet zoveel naar de kerk, want dat vind ik saai! Daarna ga ik naar huis, als mijn vader me opbelt. Hij moet een formulier invullen voordat ik met hem mee mag! (M.I. 15 jaar)

-          Veel lekker eten! Engeltje / schaap spelen! (uitleg van Sandra: enkele weken vóór de kerst krijg je een papiertje met iemands naam erop. Jij moet voor die persoon ‘zorgen’, zonder dat hij of zij weet wie jij bent. Dat kan door kadootjes, groetjes, kaartje etc te geven. Jij moet dus voor dit ‘schaap’ zorgen, jij bent zijn of haar Engeltje. Met kerstavond vertellen we elkaar wie jou ‘schaap’ was dit jaar). Hopelijk gaan we ook een hoop knutselen, want dat is altijd gezellig. (SZ.K. 15 jaar).

-          Toen heeft God de Here Jezus op de wereld gezet als een baby! Net zo klein als Anna (Sandra’s dochtertje)! Hij kon alleen maar huilen en eten. Dat vieren we dan. Maar eigenlijk vind ik van kerst het leukste als we allemaal bij elkaar zijn en kadootjes aan elkaar geven en we een kerstboom hebben. ( P.M. 17 jaar)

 

Zomaar een paar meningen, de meesten vinden toch ‘het gezellig samen zijn’ erg belangrijk. Dit is echt fijn om te horen, want hoe vaak hoor je ze niet zeggen dat ze het echt haten om in Lidia Home te wonen. En dat ze een hekel hebben aan iedereen om zich heen. Toch kunnen ze niet zonder elkaar. Ook wij als volwassenen horen bij hen, want met z’n ALLEN betekent echt iedereen van groot tot klein.

 

Helaas zijn er de laatste tijd veel veranderingen geweest rondom de kinderen Veel collega’s, die al jaren met deze tieners werkten, zijn vertrokken. De meeste werkten hier vanaf het begin, nu ongeveer 15 jaar geleden. Toen de kinderen nog klein waren, gaven ze duidelijk aan dat ze je nodig hadden, maar nu ze tieners zijn, lijken ze je niet meer zo nodig te hebben. Als het even niet mee zit schelden ze je uit, kunnen ze gemene uithalen doen, maar eigenlijk is dit alleen maar een masker. Ze zijn eigenlijk ontzettend bang dat ook jij eenmaal vertrekt en ze alleen laat! Het is niet gemakkelijk om onder dat masker te kijken en, als het even niet mee zit, het allemaal niet te persoonlijk te nemen, maar te kijken wie en waarom hij of zij zulke dingen zegt.

 

Hopelijk kunnen we deze tieners toch een duwtje in de rug geven, zodat ze durven te gaan, durven hun dromen werkelijkheid te maken. Hierbij hebben we ieders gebed hard nodig, want zonder HEM kunnen wij dit werk niet doen. Ook al hebben deze tieners nog niet voor HEM gekozen. Wij zouden dat graag zien, want dan weten we zeker dat het met ze de juiste kant op gaat! Bid voor hen, maar ook voor ons als volwassenen!

 

De hartelijke groeten van de (tiener-)kinderen en de collega’s,

 

Sandra.

 

 

Het adres van Sandra is:                   Giften blijven welkom op

Corunca 165                                     bankrekening 1352.75.717

Jud. Mures 547367                           t.n.v. Stichting ROKI te Wilnis

Romania                                           Correspondentieadres:

E-mail:                                             Trilgras 25, 3648 JC Wilnis

sandravanrijssel@yahoo.com            telnr. 0297-282022

         E-mail : contact@roki.nl

Het adres van het kindertehuis is:

Lidia Children Home

Str. Mihai Eminescu 30

Tirgu Mures

Romania 4300

tel.nr. 00 40 265 21 43 61

fax nr. 00 40 276 21 49 10

E-mail : office@lazarenum.ro

 

Stichting ROKI heeft een eigen website : www.roki.nl.

Giften via de Stichting ROKI zijn aftrekbaar van de belasting als gift voor een goed doel.

 

Help ons helpen