logo_Roki_222x71RONDZENDBRIEF VAN SANDRA

 

Januari 2008

 

Beste familie, vrienden en kennissen,

 

Vanuit een koud Roemenië, maar weer eens een Rondzendbrief. Inderdaad is het hier wel erg koud, maar het is kouder geweest. Het is nu rond de min 6 graden, maar ‘s nachts is het toch wel rond de min 12 graden. Vorige week was het zelfs overdag min18 graden, knap koud dus.

De kinderen waren rond die tijd dan ook niet naar buiten te krijgen. Ze hadden vakantie en meestal gaan we vooral veel sleetje rijden of gewoon wandelen in het bos voor degene die denken dat ze al te oud zijn voor sleetje rijden!?! Ik geloof niet, dat je daar ooit te oud voor bent! Maar goed, natuurlijk als je rond de 16 jaar bent, vinden sommige het niet meer gepast, maar als je even niet op ze let zitten ze zo op de slee!?!

Helaas dit jaar maar één keer sleetje gereden, want ze waren niet uit huis te krijgen! Het is toch elke keer weer moeilijk om tieners (13 tot 20 jaar) te vermaken, want ‘jezelf vermaken’ lijkt niet echt te kunnen. Al hoewel ‘rondhangen’, ‘TV kijken’ en ‘harde muziek luisteren’, volgens hen ook een vermaak is.

In schaatsen hadden de meeste wel zin, maar doordat de prijzen van de ijsbaan omhoog zijn gegaan, konden we dit niet toelaten. Hier is de ijsbaan toch echt de enige plek waar geschaatst kan worden, want hier hebben we niet zoveel water waar je op kunt schaatsen.

Het meeste water zijn rivieren die stromen en daardoor te gevaarlijk om op te schaatsen! Ook zijn de meeste kinderen uit de schaatsen gegroeid, zodat we, naast de entree van de ijsbaan, ook nog eens schaatsen moeten huren, wat al helemaal niet in het budget past. Dus helaas dit jaar niet geschaatst!

Een leuke video (sorry: DVD) gehuurd, popcorn erbij en ze hadden een leuke tijd. Ook hebben we wat geknutseld, meestal leg ik maar een hoop op tafel en ze gebruiken genoeg hun fantasie, want echte knip- en plakwerkjes willen ze niet meer doen.

Ook zijn de bodybuilding spelletjes bij sommigen erg in. Bijvoorbeeld: Op een middag hing iedereen maar wat rond en toen gaf ik ze als opdracht om met z’n vijven op twee A4-tjes papier te gaan staan. Dat vonden ze prachtig en al gauw was het een hele competitie. Sommige kijken van de zijkant alles aan, sommige geven zeer veel commentaar hoe het wel niet zou moeten, maar meedoen….nooit en te nimmer! Maar goed weer een geslaagde middag ZONDER TV!!!! Dus voor mij weer extra geslaagd!

Nu is de school weer begonnen en hiermee een hoop gemopper en gezeur. Sorry, maar dit is de realiteit! Het is hier echt: “ik heb recht op…” en “hiervoor hoef ik echt niets te doen!” Bijvoorbeeld: Ik heb recht op goed en veel eten, maar presteren op school dat kan je wel vergeten. Ze hebben het dan ook echt over rechten! Nu hebben we ingesteld dat elke week dag van 16.00 tot 18.00 uur er gestudeerd moet worden. Dit geeft dan ook een hoop heibel! Maar gelukkig werkt het goed bij sommige, want ze doen hun huiswerk en ze kunnen hun hulp vragen in die tijd aangegeven bij ons. Hierdoor gaat het op school stukken beter met ze. De kinderen, die niet willen studeren, krijgen een boek en moeten op z’n minst een half uur lezen. Soms erg frustrerend, omdat je weet dat het met hun schoolwerk zeer somber is gesteld! Van sommige tieners kan je niet anders verwachten, want ze hebben het vermogen niet, maar enkele hebben de gave gekregen en zijn zeer slim, maar ze doen er niks mee. Moeilijk om ze zo, ongeïnteresseerd, bezig te zien! Praten met ze over wat ze nu eigenlijk willen, komt meestal er op neer dat ze op dit moment niets willen, alleen maar vrijheid en natuurlijk een hoop geld! Maar helaas de vrijheid, die ze nu denken te hebben, verandert op den duur in niet veel goeds. Want ook in Roemenië heb je diploma’s nodig, als je iets wilt bereiken! Hopelijk komen ze op tijd bij zinnen en dat het dan nog niet te laat is!

 

Kerst hebben ook dit jaar weer met z’n allen gevierd. Enkele kinderen hebben zelfs een vers opgezegd (helemaal zelf verzonnen!) of het orgel naar beneden gehaald om ons een ingestudeerd lied te laten horen. En dit verwacht je dan echt niet, want een jongen van 17 jaar en een meid van 20jr houden er meestal niet zo van om voor anderen iets te produceren. Maar het was, denk ik, de vrijheid die ze hadden gekregen dat ze overhaalde om toch iets te doen. Dus een lied met orgel en blokfluit! Wij, als volwassenen, hadden een toneelstuk gedaan, wat een succes was! De kinderen vonden het leuk dat niet zij, maar wij, als volwassenen, een stukje deden. Verder hebben we gezongen, naar een verhaal geluisterd en met elkaar een heerlijke maaltijd genuttigd en er waren natuurlijk weer de schoenendozen vol met kleinigheidjes als cadeau!

 

‘Oud en nieuw’ wilden enkele kinderen absoluut niet thuis vieren, want dat was maar saai. We hebben ze alle mogelijkheden aangeboden om daar de jaarwisseling te vieren waar ze dat wilde, maar uiteindelijk is iedereen thuis gebleven. Dit kwam vooral omdat de collega, die werkte die dag, een leuk feest had georganiseerd voor de thuisblijvers, zodat zelfs degene die plannen hadden, thuis bleven. Ze hebben muziek opgezet in de woonkamer, samen gekookt (zelf het menu opgesteld!), toen samen de eetzaal versiert en net gedaan alsof het een restaurant was, daarna kleine tafels etc. in de woonkamer neergezet met spelletjes (tja gewone ouderwetse huisspelletjes!!). Sommige hingen gewoon rond en luisterden naar de muziek, sommige danste, en sommige deden spelletjes. Ze hebben dit volgehouden tot 5 uur in de ochtend!! En ook deze avond ZONDER TV!! Weer een leuke herinnering voor hen, zo kan het dus ook!

 

Op dit moment ligt J.(16jr) in het ziekenhuis, hij moest geopereerd worden. Voor J. is dit een hele bedoeling, vooral omdat hij het vermogen heeft van een jongen van rond de 6 jaar. Vele dingen zijn moeilijk om aan hem uit te leggen. De dagen ervoor hebben we hem elke dag wel 10 keer uitgelegd wat er gaat gebeuren en waarom hij na de operatie nog enkele dagen in het ziekenhuis moet blijven. Ook heeft hij wat Roemeense woorden geleerd, zodat hij tenminste zou begrijpen wat de dokter tegen hem zegt, want J. kent alleen maar Hongaars, doordat hij zeer slechthorend is. Woorden als: ‘ga liggen’, ‘open je mond’, ‘diep inhalen’ etc. Hij vond het best wel interessant. Maar de dag voor de operatie liep hij echt met z’n ziel onder de armen rond. Ik had het echt met hem te doen. Natuurlijk, toegeven dat je ontzettend bang bent, doe je niet als je 16 jaar bent, dat heeft hij helaas wel geleerd. Maar toch, toen we even alleen waren, gaf hij toe dat hij het echt niet leuk vond om naar het ziekenhuis te gaan. Ik zei hem, dat hij niet bang hoeft te zijn, want God gaat met hem mee en dat Hij erop zou letten dat er niks verkeerd zou gaan. Hij zei toen: “Nee, Hij kan niet mee, want in de operatie kamer mogen geen volwassenen naar binnen, alleen de doktors!” Tja….. even liet ik de moed zinken. Toen zei hij: ”maar de HERE JEZUS gaat wel met mij mee, want die kan wel mee, want die zit in mijn hart!” Tja…..wat kan je daar nog op zeggen!?!?

 

Voor de rest hobbelen we rustig verder. De tieners zijn op dit moment vrij rustig, natuurlijk de normale uitbarstingen, die je hebt als je puber bent, hebben we dagelijks, maar het zijn meestal geen abnormale dingen (zoals voorheen: stelen, prostitutie, etc). Hier zijn we echt ontzettend dankbaar voor! We merken dat we gedragen worden door gebed, wat echt het aller belangrijkste is in dit werk! Ik wil iedereen hartelijk bedanken die ons steunen in wat voor vorm dan ook. Vooral wil ik het bestuur van Stichting ROKI bedanken voor hun positieve, non profit en actieve inzet het afgelopen jaar. Het was misschien niet altijd even gemakkelijk voor jullie, maar het is echt de moeite waard, vergeet vooral niet te kijken wat er allemaal tot stand is gekomen door jullie inzet! Misschien willen we het soms groter, maar ik weet uit ervaring, dat alle kleine bereikte dingen van veel meer belang zijn, dan een heel groot project!! Mogen God jullie zegenen en jullie de kracht geven om ook dit nieuwe jaar weer verder te gaan met dit mooie werk!

 

Jullie als sponsors, lezers, bidders, belangstellenden etc. etc. wil ik dan ook vragen om ons, alle kinderen, tieners, collega’s hier in Roemenië, maar vooral het ROKI bestuur niet vergeten in jullie gebed!

 

Hartelijke groet,

Sandra.

 

Het adres van Sandra is:                   Giften blijven welkom op

Corunca 165                                     bankrekening 1352.75.717

Jud. Mures 547367                           t.n.v. Stichting ROKI te Wilnis

Romania                                           Correspondentieadres:

E-mail:                                             Trilgras 25, 3648 JC Wilnis

sandravanrijssel@yahoo.com            telnr. 0297-282022

         E-mail : vanrijssel@hetnet.nl

         of contact@roki.nl

Het adres van het kindertehuis is:

Lidia Children Home

Str. Mihai Eminescu 30

Tirgu Mures

Romania 4300

tel.nr. 00 40 265 21 43 61

fax nr. 00 40 276 21 49 10

E-mail : lidya@rdslink.ro

 

Stichting ROKI heeft een eigen website : www.roki.nl.

Giften via de Stichting ROKI zijn aftrekbaar van de belasting als gift voor een goed doel.

 

 

Het bestuur van Stichting ROKI wenst u allen een goed en gul 2008.

 

Help ons helpen