RONDZENDBRIEF VAN SANDRA

 

September 2006

 

Beste familie, vrienden en kennissen,

 

Het is alweer een aardig tijdje geleden, dat ik een Rondzendbrief heb moeten schrijven. De tijd vliegt voorbij. Het is alweer een half jaar geleden dat ik ziek ben geworden, Pfeiffer. Dat was een behoorlijke tegenvaller, met een behoorlijk lang staartje! Elke dag nog moet ik rekening houden met vermoeidheid en steken in mijn zij. Werken doe ik nog steeds niet voor honderd procent. Ik ga elke dag 3 uurtjes naar Lidia Home, wat al aardig goed lukt. Maar soms zijn er dagen dat het gewoon helemaal niet lukt! Het is moeilijk om dit de kinderen uit te leggen, vooral omdat ze toch verwachtingen hebben. Al kunnen ze bijvoorbeeld de ene dag hun verfwerk niet afmaken, dan vragen ze om dit de andere dag af te mogen maken en als ik dan net niet kan komen, wegens mijn gezondheid, neemt het vertrouwen in mij af! Het is niet altijd gemakkelijk om overheen te stappen!

 

Ook dit jaar zijn we weer op kamp geweest. Het was nog best wel even onzeker of we wel zouden gaan, omdat we met te weinig volwassenen zouden zijn. Ook was er niemand, die het kamp zou leiden, omdat ik toen nog niet in staat was dit te doen en de voorbereidingen te treffen. Uiteindelijk zijn we toch gegaan, zonder een programma. De kinderen waren daardoor de hele dag vrij en vermaakte zich best. Als ze zich verveelden konden ze knutselen, spelletjes spelen en volleyballen, wat ze uiteindelijk zelfs tot laat in de avond (in het donker!) deden. We hebben uiteindelijk maar één keer gezwommen in het zoutbad in Parajd, zo’n 8 km verderop, omdat het weer niet al te warm was.

Uitgaan was er dit jaar niet bij, omdat we geen bus hadden (na een ritje door één van de kinderen was die zo beschadigd dat we die uiteindelijk in beschadigde staat hebben verkocht). We hadden afgesproken, dat de kinderen dit een klein beetje moesten voelen en niet alleen wij, als volwassenen. Toen we dus gingen zwemmen moesten er enkele kinderen lopend naar het bad toe, wat uiteindelijk een hele natte tocht werd, want op de terugweg regende het pijpenstelen. Maar ze hebben veel lol gehad, dus het was de moeite waard!

 

Verder zijn 5 kinderen op werkvakantie geweest, wat een groot succes was. Eén van onze collega’s, met haar man en hun twee kleine kinderen, leidde deze vakantie. Ze waren ondergebracht in een dorp, 40 km van de stad vandaan. Hier konden ze het dorpsleven proeven. Ze moesten in de morgen werken,  zoals graven, verven, ramen wassen, fruitplukken etc. bij de mensen in het dorp. ’s Middags waren ze vrij. Ze konden dan zwemmen, voetballen, fietsen etc. wat ze maar wilde. Helaas voor hen moesten ze ook elke week een boek uitlezen, wat dus vier boeken per kind betekende, want ze zijn er een maand geweest. Toch deden ze wat er van ze gevraagd werd en hebben ze goed hun best gedaan. Het was voor sommige best moeilijk om zichzelf te vermaken, want helaas is het televisie kijken in Lidia Home er weer ingeslopen en spelen ze de laatste tijd maar bar weinig. Op het werkvakantie was geen TV dus moesten ze wel. Volgens onze collega was het de eerste week erg moeilijk, maar daarna wisten ze niet anders.

Volgend jaar hopen we weer zo’n vakantie te organiseren, want ook in Lidia Home had die maand een goede uitwerking, omdat er maar weinig kinderen overbleven en die zo dus meer aandacht konden krijgen.

De oudere kinderen hebben de hele zomervakantie (hier is dat zo’n 3 maanden) gewerkt, dus ook die liepen niet de hele dag zich te vervelen. Op deze manier verdienden ze ook nog eens een behoorlijk zakcentje!

 

Over 2 weken beginnen de scholen weer. De meeste kinderen hebben een ’her’ moeten doen, maar we hopen toch dat iedereen over kan gaan naar een hogere klas! Alleen voor E. (15 jaar) is het nog even afwachten, want haar klas en de school willen haar niet meer terug hebben. Dit in verband met het gedrag van E. tegenover haar klasgenootjes en de leraren. Ze heeft een zeer slechte invloed op de rest van de kinderen, daarnaast is ze dan ook bijna 3 jaar ouder dan de klasgenoten! We hebben nu twee mogelijkheden voor haar óf naar speciaal onderwijs, waar wij niet achter staan, omdat E. voldoende hersens heeft om te kunnen leren, óf ze kan haar school afmaken in de avonduren. Zo kan ze overdag in de keuken en rondom Lidia Home werken. We moeten eerst maar kijken of ze op de avondschool wordt aangenomen, maar wij hopen toch echt dat dit door kan gaan.

 

Ook hopen we voor K.(13 jaar), dat ze geplaatst kan worden binnen het speciaal onderwijs, want het is voor haar zeer moeilijk om haar klasgenoten bij te houden. Op dit moment zit ze al in een speciale klas voor dyslexie, maar ook dit tempo kan ze niet aan. Haar leervermogen is zodanig laag, dat we zelfs bang zijn dat ze het op het speciale onderwijs niet gaat redden. Daarom willen we haar niet overlaten gaan naar een klas hoger, maar dat ze nog een jaartje over doet maar dan op het speciale onderwijs. Maar hiervoor moet ze nog behoorlijk wat testen doen en de tijd is eigenlijk maar kort (2 weken). We hopen en bidden, dat ze haar naar de juiste plek verwijzen!

 

Verder hobbelt het leven rustig verder. Zelf zijn wij, Attila en ik, druk bezig met de voorbereidingen voor ons huwelijk in december. Het vergt een hoop tijd en energie om zo’n bruiloft te organiseren, dat van beide culturen wat in zich heeft. Toch hebben we er voor gekozen, dat het een Hongaarse bruiloft wordt, zodat de mensen die uit Nederland komen ook eens zo’n bruiloft kunnen meemaken. Op vrijdag 29 december hopen we naar het gemeentehuis en de kerk te gaan en ’s avonds een ‘christelijke bruiloft’ te houden, met echte Hollandse gebruiken, zoals toneelstukjes, spelletjes, zingen, bijbelstukken etc. Op zaterdag 30 december wordt het een bruiloft met de gebruiken van hier. Om 14.00 uur komen de gasten in het restaurant, tot ongeveer 23.00 uur. Over de hele dag verspreidt eet je de warme maaltijd, bestaande uit een voorafje, soep, hoofdgerecht, gebak en tegen het naar huis gaan nogmaals een maaltijd met vlees en salades. Tussendoor kan er worden gedanst, gekletst etc. Ook hopen we er enkele spelletjes tussendoor te doen, al is dit hier niet de gewoonte.

 

Van het weekend was Monika (nu net 9 jaar geworden) bij ons en konden we weer eens lekker bijkletsen. Ook zij is zeer vol van de bruiloft en kan niet wachten tot het december is! Ze heeft al bedacht dat zij ook in het wit gaat en bloemen in het haar etc. Het is echt leuk om haar zo te zien fantaseren! Monika mag dan ook alle twee de dagen komen, de andere kinderen hebben we uitgenodigd op de vrijdag.

 

Bij deze wil ik iedereen ook gelijk bedanken voor de vele kaarten, e-mail, telefoontjes die wij mochten ontvangen rondom onze verloving. Het deed ons zeer goed te weten dat wij er niet alleen voor staan en wij merken elke dag dat er voor ons gebeden wordt! We ontvangen elke dag weer meer kracht, wijsheid en vooral geduld naar elkaar toe, dit geeft een grote rust!

 

De hartelijke groeten van alle kinderen en de collega’s,

 

 

Sandra en dit keer ook de groeten van Attila

 

 

Van de ouders van Sandra:

 

Houdt u zaterdag 6 januari 2007 ’s avonds vrij? Na de trouwerij in Roemenië zal in de kerk te Wilnis een speciale kerkdienst worden gehouden waarin het huwelijk van Attila en Sandra zal worden benadrukt. Daarna is er een receptie in De Roeping achter de kerk.

 

De directrice van Lidia Home was heel erg blij met en dankbaar voor het sponsorgeld dat we mee hadden gebracht tijdens onze vakantie. Sponsors hadden voor hun kind dat geld gestort en het was heel erg welkom. Wilt u ook niet een kind sponsoren en daarmee het kindertehuis ondersteunen? Neem gerust contact op.

 

We hebben ook een gezin van het nieuwe AP project bezocht. Ongelofelijke dingen gezien en geroken. Gelukkig maakten we veel foto’s, waardoor we de inspanning van de moeder is twee uurtjes ook visueel konden maken. Wilt u meer weten? Vraag het maar een keertje als u een uurtje tijd hebt, want we zitten nog erg vol daarvan.

 

 

 

Het adres van Sandra is:                    Giften blijven welkom op

Corunca 165                                     bankrekening 1352.75.717

Jud. Mures 547367                           t.n.v. Stichting ROKI te Wilnis

Romania                                           Correspondentieadres:

E-mail:                                             Trilgras 25, 3648 JC Wilnis

sandravanrijssel@yahoo.com            telnr. 0297-282022

         E-mail : vanrijssel@hetnet.nl

         of contact@roki.nl

Het adres van het kindertehuis is:

Lidia Children Home

Str. Mihai Eminescu 30

Tirgu Mures

Romania 4300

tel.nr. 00 40 265 21 43 61

fax nr. 00 40 276 21 49 10

E-mail : lidya@rdslink.ro

 

Stichting ROKI heeft een eigen website : www.roki.nl.

Giften via de Stichting ROKI zijn aftrekbaar van de belasting als gift voor een goed doel.