RONDZENDBRIEF VAN SANDRA

September 2003

 

Beste familie, vrienden en kennissen,

 

Eigenlijk is het te mooi weer om binnen een rondzendbrief te schrijven, maar goed maar hopen dat het nog even zo mooi weer blijft. Alhoewel…door het mooie weer hebben we geen water in de put en kunnen dus zeer beperkt douchen en al helemaal geen kleding wassen. Een paar dagen regen is dus wel gewenst. We zijn bang dat we anders droog de winter in gaan en dat zou niet veel goeds betekenen voor het waterniveau. Maar wij mogen niet echt klagen, want wij hebben een tweede put die we van de week hebben kunnen overpompen naar de andere put. Er zijn in het dorp veel mensen die in de stad douchen en hun drinkwater er ook vandaan halen.

In Lidia Home hebben we er weinig last van, want die hebben leiding water. Toch moeten we ons ook daar inhouden met het watergebruik en ook stroomverbruik, want we moeten bezuinigen.

De afgelopen maanden hebben we goed kunnen leven, waarschijnlijk iets te goed. Op dit moment is het wat  minder goed met de financieen. Volgens de boekhouder kunnen we met dit geld nog zo'n 4 maanden  blijven doorgaan. Natuurlijk komt er gelukkig nog wel zo nu en dan wat binnen dus kunnen we wel open blijven. Maar hoe dit in de winter zal gaan weet ik niet, want dan hadden we vaak dat extra buffertje nodig om rond te komen. In de winter komt er vaak veel minder binnen omdat er dan weinig of geen bezoekers komen.

Maar gelukkig hebben we er alle vertrouwen in dat we er niet alleen voor staan. Tot nu toe zijn we vaak op zeer bijzondere manieren geholpen, ik weet zeker dat dat ook nu zo zal zijn.

Ik denk zelfs dat het ook een positief puntje heeft, vooral bij de kinderen. Tot nu toe probeerden we de kinderen bewust te maken dat water, electriciteit, eten etc. geld kost en dat we daar best wat op konden bezuinigen. Maar tot nu toe hadden we de middelen om rond te komen, dus de kinderen hoorden alleen onze "dreigingen" maar zagen en  voelden er eigenlijk nooit iets van. Vandaar dat de kinderen vaak niet mee wilden werken aan deze bezuinigings akties. Nu is dat iets anders, nee natuurlijk moet je ze nog steeds waarschuwen als ze aan het tandenpoetsen zijn en de kraan hard laten aanstaan etc. maar er wordt nu wel geluisterd. Hun extraatje die ze normaal altijd elke dag kregen, rond een uur of vijf, hebben we achterwege gelaten. In het weekend krijgen ze die wel. Zo hopen we de kinderen te laten zien dat het niet allemaal vanzelfsprekend is wat we allemaal  hebben . Wel kunnen ze als ze erge trek hebben, want het is toch wel een hele tijd om van half 2 tot aan half 8 niets te eten, kunnen ze een boterham krijgen. Honger wordt er dus nog echt niet geleden!!

 

Op dit moment is mijn zus Marianne hier. Zij werkt voor 2 maanden in de zigeuner school. Hier doet ze allerlei activiteiten met de klassen. De school telt zoveel kinderen dat ze veel te weinig klaslokalen, laat staan leraren, hebben. Ze zijn dit schooljaar begonnen met 90 aanmeldingen. Dit was vorig jaar 70 en dat was al een heel aantal. Vooral te bedenken dat deze school begonnen is in 2 kleine kamers!! Het is nu uitgebreid tot een zeer professionele school met heel wat verantwoordelijkheden. Marianne helpt hier dus dagelijks aan mee.

 

De afgelopen zomer zijn we weer op kamp geweest. Het was weer erg gezellig, maar je merkt goed dat de kinderen groter worden, met name de tieners. Ze zijn erg moeilijk in de omgang en vinden dan ook het meeste wat je probeert met ze te doen , ook saai. Toch viel het  echt reuze mee dat ze allemaal erg hun best deden om het creatieve werkje zo mooi mogelijk te maken. Dit jaar hadden we dan wel erg mooie werkjes (dankzij mijn moeder!). Zo maakten we fotolijstjes met vliegerpapier en beplakten we drinkbekers, waar ze echt uit kunnen drinken. Ook hebben we de ark van Noach in 3Dementionaal gemaakt.  Ze hebben er allemaal hard aan gewerkt. Misschien was het voor de kleinere wel iets te moeilijk soms maar met de hulp van de volwassenen zijn ze allemaal erg mooi gelukt.

Ook zijn we een dag  uitgeweest. Het was een behoorlijk stuk rijden, we zaten eigelijk de hele dag in de auto. Maar het was de moeite waard. Er zijn daar zulke mooie rotspartijen dat je jezelf echt heel nietig voelt daartussen. Ook zijn we naar het "Rode Meer" geweest. Het meer ziet er een beetje luguber uit, doordat er allemaal boomstammen uitsteken boven de waterspiegel. Volgens één van de legendes komt dit ,omdat het dal volgelopen is met water. Een vrouw pleegde zelfmoord  door de bergen op haarzelf te laten vallen.Hierdoor kon het water van de bergrivier nergens heen en liep het dal vol. Tja, wat is waarheid?!?! Op dit  meer hebben we met enkele kinderen gevaren in een roeiboot. Sommige vonden het erg spannend anderen genoten er gewoon van.

 

De rest van de zomer hebben we doorgebracht met zwemmen, hangen en buitenspelen. En natuurlijk niet vergeten het muziek luisteren, wat op dit moment de belangrijkste hobby is van vele kinderen!! Helaas, voor enkele kinderen was het leren geblazen, omdat ze anders niet over zouden gaan. Gy. Krisztina (13 jr) was er één van en gelukkig heeft ze het gehaald. Zelf zegt ze, dat ze het niet helemaal eerlijk gehaald heeft, want de leraar heeft haar geholpen met de test. Maar goed, Krisztina is niet dom en zal het jaar best aan kunnen, als ze maar eens haarzelf ertoe kon zetten ( wat trouwens bij al die tieners het probleem is!!).  Ook Eniko (11 jr) heeft hard moeten studeren in haar vakantie, maar helaas heeft zij het niet gehaald. Hier is ze wel erg van geschrokken, maar volgens ons is het beter zo, want ze liep al behoorlijk op haar tenen. 

 

Betty ( 19 jr) is helaas gezakt voor haar examen, ook bij haar geldt dat dit niet komt omdat ze dom is. Het tegendeel is waar, ze is een slimme meid!! Dit betekende voor haar dat ze moest studeren voor het herexamens, maar helaas heeft ze ook die niet gehaald. Dit betekent voor haar dat ze een baan moet gaan zoeken en het volgend jaar weer moet gaan proberen. ( alleen het examen, dus geen heel jaar naar school). Ze is nu bezig met een baan zoeken en dat valt absoluut niet mee. Ook moet ze in Lidia Home nu vaker mee helpen met de dingen, wat ook niet altijd eenvoudig is, omdat ze dat voorheen aan de andere kinderen vroeg. Zelf wil ze graag Lidia Home verlaten, maar dit is bijna onmogelijk, wat ze zelf ook door heeft. Ze heeft dan ook wel hoge eisen, die ze zeker zal moeten veranderen wil ze Lidia Home verlaten. Lidia home zal een deel van de huur betalen ,als ze een kamertje heeft, maar zal niet voorzien van haar levensonderhoud. Zelf werkt ze, dus kan ze dat van haar eigen inkomsten doen. Maar dat zal allemaal krap aan gaan. Hierin hebben wij de fout begaan, dat de kinderen eigenlijk te welvarend zijn opgegroeid. Ze hebben geen flauw idee wat het is om dingen niet te kunnen kopen. Voor Betty zal het een harde tijd worden, maar ze moet hier doorheen, omdat ze anders altijd van ons afhankelijk zal blijven, wat niet mogelijk is.

Gelukkig is Betty nu thuis een gezellige meid en hebben we weinig problemen met haar. Ze weet dan ook wel, dat ze zich gedeisd moet houden en zich aan de regels moet houden wil ze haar toekomst niet verknoeien.

Nu ik dit laatste over lees, klinkt het allemaal  wel hard. Maar helaas voor deze kinderen…..ze groeien niet in een normaal gezin op. Omdat we een tehuis zijn ,zijn we aan bepaalde dingen gebonden. Voor Betty is het allemaal iets moeilijker omdat zij de eerste is die deze weg gaat. Ook is het voor haar extra moeilijk omdat ze vaak als voorbeeld wordt gezien. Want het is voor sommige  buitenstaanders van groot belang wat er met het eerste kind van Lidia Home zal gebeuren. Wereldwijd leven mensen mee, maar vragen zich af hoe dit zal gaan. Laten we maar veel voor Betty bidden, vooral dat ze zelf een relatie met God mag gaan hebben, dit is toch wel het belangrijkste!!

 

Volgende maand hopen we met vele mensen ,overal vandaan, het 10-jarig bestaan van Lidia Home te vieren. Het is alweer 10 jaar dat Lidia Home open is. Dit is wel een hele tijd. Er is sinds die tijd heel wat veranderd, voor de kinderen het meeste denk ik.  Ik hoop dat we Lidia home nog vele tien talle jaren open mogen houden. Het is misschien niet de ideale oplossing voor deze kinderen, maar het is nog altijd beter dan dat ze thuis of op straat leven.

Ik wil u vragen ons niet te vergeten in uw en jouw gebeden, want ik weet zeker dat dit de kracht is van Lidia Home!!

 

De hartelijke groetjes van Betty 19jr,  Mari 14jr,  Gyongyi 14jr,  Gy. Krisztina 13jr,  Magdi 13jr,  Melinda 11jr,  Eniko 11jr,  Rita 11jr,  Sz. Krisztina 9 jr,  Ibolya 11jr,  Monika 6jr,   V.Istvan 13jr,  Attila 13jr,  Csabi 12jr,  Joska 12jr,  Jozsua 11jr,  M. Istvan 9jr,  Sz.Istvan 9jr,  Feri en Zoli 3jr.

 

En natuurlijk van al degene die hier werken,

Sandra van Rijssel

 

Het adres van Sandra is:          Giften blijven welkom op

Corunca 165                            bankrekening 1352.75.717

Jud. Mures 4322                      t.n.v. Stichting ROKI

Romania                                  p/a. Trilgras 25

E mail: lidya@fx.ro                   3648 JC Wilnis

(tevens correspondentieadres)

0297-282022

e mail : vanrijssel@hetnet.nl

 

Het adres van het kindertehuis is:

Lidia Children Home

Str. Mihai Eminescu 30

Tirgu Mures

Romania 4300

tel.nr. 00 40 265 21 43 61

fax nr. 00 40 276 21 49 10

e-mail : lidya@fx.ro