RONDZENDBRIEF VAN SANDRA

juni 2002

 

Lieve familie, vrienden en kennissen,

 

Het is weer tijd voor een rondzendbrief. Ik kijk er altijd een lange tijd tegen op, maar zodra ik dan eindelijk zit, dan is het zo gedaan.

 

Hier gaat alles goed. Deze week hebben de kinderen schoolvakantie gekregen. Hier hebben ze van 15 juni tot aan 16 september vrij, dus wel 3 maanden. De kinderen keken er erg naar uit, want op school werd er weer veel van ze gevraagd. De meeste kinderen hebben het goed gedaan op school, de eindresultaten zijn redelijk. Het zijn niet zulke uitblinkers, maar de meeste zijn over. Helaas voor Melinda (10 jaar) moet zij dit schooljaar over doen. In het afgelopen jaar moesten ze de tafels leren en al redelijk vlot kunnen lezen, maar daar heeft Meli nog behoorlijk wat moeite mee.

Ook in het afgelopen jaar hebben we behoorlijk wat moeilijkheden gehad met haar, niet alleen met haar studie. Gelukkig is gaat het nu redelijk met haar. Mede hierdoor hebben we besloten om haar een jaar over te laten doen. Het is niet leuk om een jaar over te doen, want je krijgt hier een nieuwe klas en ook een nieuwe lerares. Hier is het zo dat de eerste 4 jaar de lerares met de klas mee gaat en daarna krijgen de kinderen verschillende leraren voor elk vak. Of dit goed voor Melinda is moeten we maar overgeven.

M. Istvan (net 8 jaar) laten we toch over gaan, terwijl hij nog wel erg achter loopt op zijn klasgenootjes. Istvan is een heel pienter jongetje, maar een echt profesoortje, die nooit met zijn beide benen op de grond staat. Vergeet hij niet zijn hele tas dan vergeet hij wel zijn etui. Omdat Istvan een vroege leerling is, dachten we erover om hem ook een jaartje over te laten doen, want hij lijkt er nog niet aan toe. Volgens zijn lerares was het beter van niet, omdat het dan te eenvoudig zou worden voor hem en hij dan helemaal niet bij de les zou blijven. Gelukkig liet Istvan zich van een andere kant zien de laatste maand, dus we hebben hoop met hem.

 

Deze afgelopen week hebben we allerlei afsluitingen meegemaakt van de verschillende scholen waar de kinderen  opzitten. Op de ene school hadden ze er heel wat aan gedaan, andere scholen was er alleen zelfgemaakt gebak en drinken en erg harde muziek. De lagere klassen hadden leuke stukjes voor te dragen, liedjes te zingen en versjes op te zeggen. Dit is altijd leuk om te zien.

 

Ook Monika, mijn dochter, had voor het eerst afsluiting van de kleuterschool. Vanaf april gaat ze al naar  de kleuterschool. Ze heeft het er erg naar  haar zin. Op de afscheidsdag zong ze alle liedjes mee, zelfs die van de oudere groep. Voordat ze in Lidia Home kwam, kende ze geen enkel liedje, alleen een versje die ze ooit had geleerd en die ze altijd had gebruikt bij het huis aan huis  bedelen. Ze is in deze maanden, dat ze in Lidia Home is, erg veranderd. Het is echt een lekker klets en kan echt geen minuut stil zitten. Ze leert snel, helaas ook de verkeerde dingen, maar goed, daar is ze kind voor.

 

De broertjes van Monika, de tweeling, Zolika en Ferike, doen het prima. Het zijn echt heerlijke en vrolijke kereltjes. Ze lopen nu allebei en zeggen al verschillende woordjes. Ze begrijpen wel alles wat je zegt. De laatste tijd gaat het met hun gezondheid stukken beter. Voorheen waren ze vaak ziek, Ferike heeft zelfs longontsteking gehad. Waarschijnlijk doet het weer hun ook goed, want het weer is aangenaam warm, helaas veel regen, maar tussendoor kunnen de jongens naar buiten.

 

De andere kinderen  spelen graag met de tweeling, maar er moet wel altijd een volwassene bij blijven, want ze proberen alles uit. Het is nu erg druk op een dag, want de tweeling heeft constant aandacht en zorg nodig, maar ook de oudere kinderen vragen veel aandacht. Het beginnen echte pubers te worden, met al de leuke en mindere leuke kanten.

 

Over enkele weken gaan we op kamp. Dit keer niet op het normale kampplek, maar op een hele andere plek. Op de nieuwe kamplek is alle luxe, zoals douche, wc en er is ook een keuken. Op de oude kampplek zijn ze nu aan het bouwen om daar ook een douche en keuken bij te bouwen, omdat de inspectie niet meer toelaat om zo primitief op kamp te gaan. Helaas, want het had wel wat. Vooral de kinderen genoten er volop, omdat het anders was dan anders. Maar goed leuk en vrij blijft het in Bucsin (oude kampplek).

 

Als afsluiting twee leuke uitspraken. Eén van Monika ( 4 jaar) en Joska ( 11 jaar):

 

Monika: Na uit de kinderbijbel gehoord te hebben dat Jezus voor ons allemaal een plaatsje in de hemel  zal bereiden: Hoe doen de vliegtuigen dat dan? Die moeten dan slalommen om de huizen die Jezus aan het bouwen is!!

 

Als ik met Joska uit de school kom om samen naar huis te gaan, komen we enkele ‘stoere’ jongens tegen met sigaret in de hand. Ik grijp de gelegenheid aan om Joska uit te leggen, dat hij maar beter niet vrienden moet worden met deze jongens, want ze vochten, schreeuwde en vloekte de hele tijd. Ook moest hij maar niet gaan roken. Op de vraag ‘waarom niet’, legde ik hem uit dat dan zijn longen helemaal zwart zouden worden. Hiermee was op dat moment het gesprek afgelopen, maar Joska moest er nog heel lang en diep over nadenken. Halverwege herhaalde hij alles nog eens en vroeg nog eens voor de zekerheid of je echt zwart werd van binnen. Toen ik dat bevestigde gaf hij de oplossing voor dit probleem: Nou, als God mijn zwarte hart wit kan maken, dan kan hij dat ook wel doen met zwarte longen!!!

 

De volgende keer hoop ik u/jullie te schrijven over de belevenissen van het komende kamp en de rest van de zomer.

 

In augustus hoop ik samen met Ibolya naar Nederland te komen, voor een hele maand!  Misschien tot ziens misschien tot horens.

 

De hartelijke groeten van allemaal,

 

Sandra.

 

Het adres van Sandra is:                              Giften blijven welkom op

Corunca 165,                                               bankrekening 1352.75.717

jud. Muręs                                          t.n.v. Sandra i.z. Roemenië

Romania                                     p/a. Beemdgras 17

e-mail: lidya@fx.ro                             3648 HN Wilnis

                                                          (tevens correspondentieadres)

Het adres van het kindertehuis is:                           tel. 0297-282022 (idem fax)

Lidia Childrens Home                                    e-mail: vanrijssel@hetnet.nl

Tirgu Muręs

Str. Mihai Eminescu 30

Romania 4300

tel. nr. 00 40 65 21 43 61

fax nr. 00 40 76 21 49 10

e-mail: lidya@fx.ro

 

Stichting ROKI.

 

Zoals u gewend bent, zijn wij telkens druk bezig om voor Sandra en Lidia Home en al onze vrienden en kennissen zaken te regelen. Dit deden en doen wij met veel plezier, maar het werd de laatste tijd wel wat veel. Daarom liepen wij met de gedachte rond om alles wat meer structuur te geven en daarvoor een Stichting in het leven te roepen. Daar kwam nog bij, dat we in Roemenië nog een taak kregen namelijk de zorgen voor een gedeelte van de zigeunerschool. Daarover krijgt u nog een keer afzonderlijk bericht.

Op 10 mei 2002 passeerde de acte van oprichting van een stichting genaamd ROKI bij de notaris. De naam ROKI is een afkorting van de eerste twee letters van de woorden Roemeense Kinderen en tevens de verkleinvorm van de voornaam van Ria haar vader, die altijd erg betrokken was bij Roemenië en vorig jaar 21 juni 2002 is overleden.

Met Dick Groenendijk en Harrie de Haan uit Wilnis vormen wij het eerste bestuur en is de Stichting ROKI ingeschreven in de registers van de Kamer voor de Koophandel en Fabrieken. Bij de belastingdienst hebben we een aanvraag gedaan voor een erkenning als ‘goed doel’, waardoor alles wat de Stichting ontvangt, aftrekbaar is bij de belasting. Voor uw voordeel, want van wat u geeft aan de Stichting, wordt uw inkomen minder en hoeft u minder belasting te betalen. Helaas was de eerste informatie niet correct, want de belastingdienst eist, dat tenminste tweederde van het bestuur geen bloed- of aanverwant is. We moeten dus nog twee bestuursleden benomen om aan deze eis te voldoen. Dus als u/jij een steentje wil bijdrage, neemt even contact met ons op, tenminste als u/jij geen familie van ons, Harrie of Dick bent.

De Stichting heeft in de statuten het doel omschreven. Dat is wat ingewikkelde taal, maar het komt neer op: hulp verlenen aan economisch achtergebleven gebieden en bevorderen dat personen voor een diaconaal jaar worden uitgezonden naar dit soort landen. De Stichting is in principe gericht op Roemenië, maar kan ook werkzaam zijn in andere landen. Dit uiteraard allemaal in afhankelijkheid van de Heere God, die alles heeft bestuurd en  zal blijven besturen. Daarom bevelen wij het werk van de Stichting bij u aan. Voorlopig gebruiken wij het bankrekeningnummer van Sandra i.z. Roemenië, zoals boven genoemd.

De eerste actie van de Stichting is, behalve plannen maken, een zending goederen te versturen via de transportmiddelen van de Oost Europa zending te Krimpen aan de Lek. Bij elkaar was het drie kubieke meter en de kosten waren 105 Euro. Je kan er zelf niet voor rijden, maar zelfs dit geld is er nog niet.

 

Met vriendelijke en hartelijke groet,

Aart en Ria van Rijssel.