RONDZENDBRIEF VAN SANDRA

maart 2002

 

Beste familie, vrienden en kennissen,

 

Hier dan weer een brief vanuit Roemenië. Het is hier heerlijk weer, zonnig en lekker warm. Helaas kan het ‘s nachts nog wel vriezen, dus daar zijn we niet echt blij mee, vooral voor de uitkomende bloemen en de fruitbomen. Toch is het heerlijk om zo maar even naar buiten te gaan, zonder dat je je goed in moet pakken.

 

Helaas kunnen de kinderen er nog niet echt van genieten. Er heerst hier de griep. Alle kinderen, op twee na, hebben de afgelopen twee weken de griep gehad. Vandaag zijn ze voor het eerst weer naar school en kan het normale programma weer beginnen. Het is toch wel een heel werk hoor, als ze allemaal bijna tegelijk ziek zijn. Het betekent zestien keer koorts meten, zestien keer, verschillende, medicijnen geven, zo nu en dan een bed verschonen en de hele dag rondlopen en bij elk bed eventjes zitten, meestal is dit vooral om koorts te meten, dan moet je namelijk 10 minuten wachten. Ik had vanuit Nederland een oorthermometer meegebracht, maar helaas die wil niet echt werken. Helaas, want met dat handige apparaat heb je maar enkele seconden nodig om koorts te meten. Maar goed, nu doen we het dus maar weer op de oude manier. Ik hoop dat binnenkort er iemand naar de thermometer kan kijken.

 

Sommige kinderen  hadden hoge koorts, boven de 39.5°. Ik vind het echt vreselijk wat voor een methode ze dan toepassen op de kinderen. Ze moeten dan gewikkeld worden in natte lappen met azijn! Ik doe daar niet aan mee. Ze proberen me er elke keer weer toe over te halen, maar ik vind het echt geen pretje voor ze en ook twijfel ik eraan of het echt wel werkt. De kinderen worden er echt moe van i.p.v ze rustig te laten slapen en ze in zulke gevallen gewoon koortsverlagende middelen te geven. Maar goed, zulke meningsverschillen zullen er altijd blijven, zelfs als je het voor jezelf goed kunt uitleggen en zelfs voorbeelden hebt, dat de andere methode ook werkt.

 

In mijn vorige brief had ik geschreven dat we plek hadden voor een of twee nieuwe kinderen. Op 18 januari hebben we Matyas, Monika in huis genomen. En gisteren (28 februari) hebben we haar tweeling broertjes in huis genomen, Ferike ( Feri) en Zolika (Zoltan).

Monika is 4 jaar, ze hoopt op 24 augustus alweer 5 jaar te worden. De moeder van de kinderen zit echt in een neerwaartse spiraal. In het huis waar ze woont kon je echt zien dat ze een gezin probeerde te vormen, maar helaas is ze dat niet gelukt. De moeder drinkt en zit in de prostitutie. De kinderen hebben nog een oudere broer van 7 jaar en ze waren bijna de hele dag alleen thuis. Het dorp gaf het gezin brood en melk, maar alleen daarop kunnen de kinderen natuurlijk niet leven. De dominee van het dorp heeft ons toen gebeld en gevraagd of we misschien even langs wilde komen om te kijken hoe de situatie is. Het was er binnen totaal zwart, evenals de kinderen. Dit komt, omdat ze de kamer warm hield door het verbranden van hout, ook gekregen van iemand uit het dorp. Monika konden we die week al meenemen, maar de tweeling, die we ook graag in huis wilden nemen, daar moesten we het toch wel eerst even over hebben. De tweeling is nog niet zindelijk en kan nog niet lopen. Dit betekent dus dat we weer in de luiers gaan. Gelukkig stemde iedereen er mee in om ook de tweeling in huis te nemen. Deze donderdag (28 febr.) hebben we ook de tweeling in ons ‘gezin’ opgenomen. Het is niet gemakkelijk, maar we hebben er het volste vertrouwen in.

 

Monika is een zeer bijdehand meisje, die tot nu toe altijd voor haar jongere broertjes heeft gezorgd. Het was voor haar dan ook wel even moeilijk om ineens de kleinste in het huis te zijn en van hier naar daar gesleept te worden door de oudere meiden. Helaas heeft Monika een behoorlijk lelijk taalgebruik en als ze kwaad wordt, dan hoor je de hele lijst. We hopen met veel geduld en liefde dit langzaam af te leren.

 

Ik mag de gelukkige ‘moeder’ van Monika zijn. Gelukkig kunnen we het goed met elkaar vinden. Voor de degene die dat niet weten: in Lidia Home hebben alle kinderen een ‘moeder’. Deze ‘moeder’ zorgt voor dat kind in het bijzonder. Zij zorgt voor de kleding, gaat naar de dokter, naar school of peuterschool met speciale gelegenheden etc. Met deze persoon heeft het kind in het algemeen meer contact dan met de andere meiden die er werken.

 

De tweeling Ferike en Zolika is hier nog maar een dag. Ferike is een heel gemakkelijk kind en vindt het allemaal wel goed. Zijn broertje Zolika kijkt alles wat minder gemakkelijk aan. Hij huilt snel en het is gauw te druk voor hem. De tweeling kan nog niet lopen en praten ook nog niet, terwijl ze al wel 1 jaar en 7 maanden zijn. De andere kinderen reageren erg leuk op de tweeling, dit was heel wat anders dan met hun zus, Monika. De kinderen mogen ons helpen met eten geven, met ze spelen etc. en daar zijn ze erg trots op. Voor veel kinderen is het iets totaal nieuws, want ze hebben nog nooit een baby van zo dichtbij meegemaakt, luiers verschonen, eten geven, niet kunnen praten etc. Het is een heel lief gezicht hoe sommige stoere jongens alles doen om het de tweeling maar naar de zin te maken. Ook het speelgoed wordt dubbel gebruikt, want de oudere kinderen speelden gisteren uren met het babyspeelgoed.

 

De tweeling moest gelijk in bad toen ze aankwamen. Dit was iets totaal nieuws voor hen. In het begin waren ze erg bang, maar enkele minuten later waren ze druk bezig met het pakken van het water. Ferike schrok toch wel even toen hij zijn handje op het water wilde zetten en die erin verdween. Ze hebben waarschijnlijk nog nooit zo in het water gezeten. Dat kon je dan ook wel zien aan ze, zwart van het vuil en Ferike heeft lelijke wonden op zijn beentjes, waarschijnlijk door slechte hygiëne. Toch hebben ze genoten van dit baden!

 

Ik zou u willen vragen om voor deze verandering te bidden. Voor sommige is het toch moeilijk om deze verandering te accepteren, vooral omdat ze nog zo jong zijn en hun leefpatroon ook veranderen zal. Ook voor Monika, Ferike, Zolika dat ze zich snel thuis zullen voelen.

 

In mijn vorige brief schreef ik ook dat we een mannelijke collega  erbij hebben gekregen. Dankzij hem zitten nu verschillende kinderen op een sport. Voorheen hadden wij, de meiden, het al geprobeerd, maar het kostte teveel geld. Nu heeft onze collega het voor elkaar gekregen, zonder dat we ervoor hoeven te betalen. Het merendeel zit op korfbal, maar ook enkelen op volleybal en basketbal. Van de zomer gaat het hele stel op zwemles, omdat bijna geen één kind kan zwemmen. De kinderen kijken er echt naar uit. Zelfs de meiden die hier werken zouden graag mee willen om ook te leren zwemmen, want het is hier niet vanzelfsprekend dat je kunt zwemmen. Misschien wil de zwemleraar wel alleen les geven aan het hele Lidia Home!

 

Ook gaan de oudere kinderen naar een andere  ‘tienerclub’ ( bijbelstudie). Hier zitten veel meer jongeren van hun leeftijd op en het geloof ‘leeft’ er echt. De kinderen kijken elke zondag er naar uit om weer naar de tienerclub te gaan. Ik ben hier erg blij om, want op dit moment is het erg belangrijk voor onze oudere kinderen (11 tot 13 jaar) om met leeftijdgenootjes om te gaan.

 

Vorige week hebben we met alle kinderen ‘verkleeddag’ gehouden. Op de scholen wordt het veelal gevierd. Deze feestdag is zes weken voor Pasen. In de komende zes weken worden hier geen feesten gevierd zoals bruiloften etc. Veel van de Roemeense mensen vasten in deze zes weken. Wij doen daar in Lidia Home niet aan mee, eigenlijk geen enkele Hongaar. Toch is het gezellig om deze ‘verkleeddag’ te houden. Dit keer hadden we een sprookje gemaakt van de figuren. Zo waren de kinderen verkleed als Indiaan, danseres, skeeler, dwerg, prinsesje, zeehond, beer etc. etc. De kinderen hebben genoten en wij als ouderen ook natuurlijk.

 

Gelukkig is het gerucht, dat ik de vorige keer schreef in mijn brief, weer gaan liggen. We hebben niets meer gehoord over dat Christelijke tehuizen dicht moesten. Helaas is bij ons de kiosk (winkel) nog wel dicht en zal waarschijnlijk ook niet meer open gaan. Helaas, want dat betekende, dat er twee mensen zonder werk zouden zitten. Gelukkig konden ze gauw weer ergens anders aan de slag.

 

Hierbij wil ik jullie allemaal hartelijk bedanken voor de vele handdoeken die gebracht zijn. De zigeunerschool kan nu beginnen met het doucheprogramma. Namens de kinderen en de leraressen van de zigeunerschool hartelijk bedankt.

 

Ik hoop u/jullie weer voldoende te weten bent gekomen. Als het goed is komt er binnen kort bij mijn ouders een ‘jaarverslag’ binnen. Hierin staan alle veranderingen van dit jaar en ook korte stukjes over de kinderen. Dit wordt hier elk jaar verstuurd naar degene die hun hulp hebben geboden. Lidia Home wil jullie hierdoor allen bedanken die hun hulp in de vorm van goederen, kaarten, complimentjes, gebeden etc. hebben gegeven. Degenen die er in geïnteresseerd zijn, kunnen daar natuurlijk altijd bij mijn ouders naar vragen.

 

De hartelijke groeten van alle kinderen en de staf,

 

Sandra

 

 

Nog een bericht van de ouders van Sandra.

 

De C1000 heeft van 4 maart tot en met 27 april 2002 een actie. Bij 10 Euro boodschappen krijgt u een bon en veertig bonnen op een velletje geeft recht op een gratis pakket met heerlijke en leuke boodschappen. Twee jaar geleden hebben we al onze kennissen etc. aangesproken om de restanten bonnen van hen te krijgen. We konden toen dertig pakketten naar Roemenië brengen en uitdelen ter gelegenheid van de verjaardag van Sandra. Het leek ons leuk om ook dit jaar daarvoor actie te voeren en deze te verdelen onder de ‘meiden’ van Lidia Home, zigeunerschool en als we er veel mee kunnen nemen ook voor de ‘meiden’ van Dorcas Home. Doet u mee? Het is voor een goed doel, het kost u niets, alleen altijd de bon aannemen en deze aan ons geven. Wellicht dat uw voorganger bij de kassa de bonnen niet wilt, dan heeft u nu een goede reden om aan uw voorganger te vragen of u ze voor Roemenië mag hebben.

 

NB. Wij gaan 30 mei 2002 weer rijden.

 

Het adres van Sandra is:                              Giften blijven welkom op

Corunca 165,                                               bankrekening 1352.75.717

jud. Murês                                          t.n.v. Sandra i.z. Roemenië

Romania                                             p/a. Beemdgras 17

e-mail: lidya@fx.ro                             3648 HN Wilnis

                                                          (tevens correspondentieadres)

Het adres van het kindertehuis is:                           tel. 0297-282022 (idem fax)

Lidia Childrens Home                                    e-mail: vanrijssel@hetnet.nl

Tirgu Murês

Str. Mihai Eminescu 30

Romania 4300

tel. nr. 00 40 65 21 43 61

fax nr. 00 40 76 21 49 10

e-mail: lidya@fx.ro