Reisverslag        

Reisdoel                Tirgu Mures, Corunca in Roemenie

Reizigers               Aart, Ria en Sandra van van Rijssel

Periode                 14 april t/m 29 april 2005

Verslag door         Aart en Ria van Rijssel

 

Reisverslag Wilnis – Tirgu Mures – Corunca 14 t/m 29 april 2005

 

We vertrokken 's morgens om 04.30 uur met de bedoeling te kijken hoever we zouden komen of doorrijden. De auto was weer eens boordevol met goederen, welke in Roemenie nodig waren en door andere mensen aan ons beschikbaar waren gesteld.

 

De reis was zeer voorspoedig, zeker na het Ruhrgebied. Daar begon de weg wat leger te worden zodat we optimaal konden genieten van de cruisecontrole van onze 'nieuwe' bus. Alleen in Wenen kwamen we een file tegen, die ons een oponthoud van drie kwartier opleverde.

 

Bij de grens Oostenrijk - Hongarije was er geen probleem met de grenspolitie, maar direct daarna werden we aan de kant gestuurd door een douanier. Sandra reed en zij sprak hem aan in zijn eigen taal. Hij werd zichtbaar vertederd, vroeg wat zij ging doen. Toen zij zei dat ze naar huis ging met spullen voor haar, zei hij iets en maakte een gebaar van doorrijden. Dit hebben we toen maar gedaan.

 

Alles ging goed, dus zijn we doorgereden en om 04.30 uur waren we bij het huis van Sandra en Ibolya. De reis was dus 23 uur, want we hebben een tijdgrens gepasseerd.

 

In de loop van de week hebben we diverse keren contact gehad met de kinderen uit Lidia Home. Het is telkens weer heerlijk om hen te zien en contact met hen te hebben. Wel ieder op zijn of haar eigen niveau, want een echte puber loopt je voorbij met een 'hoi' maar komt als het wat rustiger is, even naast je zitten. Je kon echt merken dat ze Sandra hebben gemist, want verschillende kinderen begroeten haar uitbundig en een andere stille liet het eten gaan om haar alleen te spreken. De muren stonden vol met de tekst:

Sandra welcome home.

 

Tijdens ons verblijf hebben we ook een 'vergadering' gehouden met de Corcubeu foundation, de organisatie die verantwoordelijk is voor het lesprogramma van de zigeunerschool. Zij maken voor ons, de Stichting ROKI, de plannen voor de uitbreiding. Helaas is Koreck, Maria gestopt. De directrice hield een lange inleiding, die er op neer kwam, dat ze een groot gebouw wel erg uitgebreid vonden, maar dat ze twee verdiepingen nodig hadden, dus een keuken met kantine annex vergaderzaal en een verdieping leslokalen. Nogmaals benadrukt dat dit voor ons geen probleem is, het is hun school en hun gebouw en hun plannen. Wel aangegeven dat een puntdak een gelegenheid voor opslag geeft, dat een verbinding tussen de beide gebouwen aan te bevelen is omdat anders de kinderen ook in de winter buitenom naar de kantine etc. moeten. Daarbij twee voorwaarden gesteld, tenminste vijf jaar christelijk schoolonderwijs en de plannen voor 1 juli 2005. Beide voorwaarden uiteraard geen probleem, alles komt voor elkaar. vervolgens gevraagd wie ons aanspreekpunt is nu Maria is gestopt en dat is de directrice geworden. We zijn benieuwd of ze de deadline van 1 juli 2005 halen, maar zo langzamerhand moeten we toch wat.

 

Ook het CE-house bezocht voor de wasserij. Daar wordt een mooie ruimte gecreëerd met twee grote en een kleine wasmachine, een droger en een mangelmachine. Daar gaan de grote zigeunerkinderen werken, teneinde arbeidservaring op te doen. Zij gaan de was doen van kindertehuizen, hotels, bejaardenhuis etc. Zo kunnen ze zichzelf gaan bedruipen. Een goed project en voor de aanloopkosten hebben we een geldbedrag mogen achterlaten namens de Stichting ROKI. Wij kregen een CD met diverse foto's.

 

Bij Sandra en Ibolya hebben we het tegelpad aan laten sluiten op de weg. Was een hele klus, waarbij werk met werk werd gedaan. Toen weggingen was de bestelde grond er nog niet, zodat het eigenlijk niet af was, maar ja, de dames moeten ook nog wat doen.

 

We zij ook nog op zoek gegaan naar een fatsoenlijk vakantieverblijf voor de zomervakantie. Die hebben we gevonden in de buurt van Cluj Napoca, een afslag in het dorp Gilau. Zo'n 12 kilometer van de hoofdweg, dus zo'n driekwartier rijden in verband met het slechte wegdek, is het. Maar het is ook prachtig. Een bovenverdieping met twee grote slaapkamers, een woonkamer, keuken en een badkamer met bad en toilet, midden in dal met aan beide zijden bergen op naar boven te lopen. De snel stromende beek is op een afstand van ongeveer 30 meter, terwijl aan de andere kant van het toegangspad een visvijver met forel in aanleg is. De vast barbecue staat met hout ook klaar.

We kunnen waarschijnlijk mee eten met andere gasten, dus dat is ook redelijk gegarandeerd. Dit zijn namelijk jongeren uit Roemenie en Amerika die een gezamenlijk soort kamp houden.

 

Op de terugreis hebben we Nely in Solanta aangehaald. Bela vierde net zijn naamdag, dus vielen we met de neus in de..... juist soep, koolrolletjes, puree met kip, gebakjes en fruit. De palinca en bier hebben we afgeslagen.

 

Via wat andere binnenweggetjes kwamen we op de gebruikelijke route. Omdat ik, Aart, alleen reed hebben we overnacht in Bruck am Leitha en na een ontbijt vertrokken we 's morgens weer om 06.30 uur. Na een tot het Ruhrgebied voorspoedige reis reden we Nederland in. Vanaf Koln hadden we namelijk zoveel regen dat er echt een laag op het wegdek lag. Gemiddeld kwamen we niet boven 60 kilometer per uur, maar wonder boven wonder in Nederland was het droog. Tot Utrecht tenminste, want daar ging de regen het Ruhrgebied nadoen. Nadat we Nely thuis hadden afgeleverd waren ook wij om 20.00 uur thuis.

 

Dat was ons verslag. Tussen de bedrijven door hebben we wat gesprekken gevoerd over een Nederlandse Stichting die tot doel heeft gezinnen die kinderen in het gezin opnemen, financieel te ondersteunen. Dat landt langzamerhand, dus maar even afwachten.

 

Met hartelijke groeten,

 

Aart en Ria van Rijssel.

 

NB. Bezoek ook eens de website van onze Stichting ROKI te Wilnis op:

www.roki.nl