© ROKI Foundation Holland

ROKI

30 juli 2018

 

Lieve allemaal,

 

Daar zijn we weer met een samenvatting van onze bezigheden. We zitten samen in de voortent en constateren dat het ook hier een beetje komkommertijd is. Voor degene die deze term niet kennen een korte uitleg. In de vakantietijd gebeurt er weinig of niets, niet in de landelijke of lokale politiek. Belangrijke beslissingen worden uitgesteld tot na de vakantieperiode. Dat noemen ze dus komkommertijd. Bij jullie ging het de laatste drie tot vier weken over het weer, dus echt een indrukwekkend onderwerp. Voor jullie een troost dat dit ook hier een onderdeel is van het gesprek van alle dag. Elke dag is er wel een regen- of onweersbui. Wat bij jullie te weinig was, dus water, is hier veel te veel. Grond slaat dicht, groenten verrotten op de tuin, maar fruit in overvloed.

 

Aan de zijkanten van het terrein staan hier pruimenbomen, wel 15 tot 20 stuks. En die bevatten pruimen als druiventrossen. Zo’n vier tot vijf grote takken zijn bezweken onder de last en braken of scheurden af. Twee zijn er net naast onze caravan gevallen. Nu begrijpen jullie ook dat we eerder schreven dat we een cursus fruitbomen snoeien wilden hebben of iemand die fruitbomen wil komen snoeien. Er is voldoende werk de komende tijd.

 

De kinderen zijn er niet heel erg blij mee. Zij moeten pruimen rapen en dat is in hun ogen werken. Elke dag een kruiwagen vol. Eerst dachten we dat ze het hele terrein zouden afrapen, maar nu rapen ze tot de kruiwagen vol is. Kwestie van interpretatie van de orders. Als de kruiwagen vol is, moeten ze die naar het andere eind van het dorp rijden. Nou ja, één rijdt en loopt, de anderen gaan met de fiets mee. Daar wordt de lading in een bidon (groot plastic vat) geschept voor de palinca. Na toevoeging van wat suiker wordt het verrottingsproces op gang gebracht door de warmte. Als na een paar weken het brouwsel voldoende aan het gisten is geweest wordt daar de drank van gestookt.

 

Voor ons is het een beetje tegenstrijdig. We vinden de drank wel heel erg lekker en drinken elke avond wel een glaasje. Het is namelijk ook medicijn tegen pijntjes en opgeblazen gevoel. Toch?? Maar voor de kinderen is het iets waar hun vader en/of moeder zich te buiten gaan. Dus een onderdeel van hun ellende. Daarnaast moeten ze ook werken, want ze leven hier niet in een hotel. Alhoewel we ze aanmoedigen bij het rapen van de pruimen, kunnen we het voorstellen dat ze niet toppie gemotiveerd zijn. Vervolgens zijn ze nog op de leeftijd dat twee minuten rapen in hun brein wel hun dagtaak is. Ze beginnen met kreunen, steunen, vragen en wellicht ook een beetje schelden (in het Hongaars dat we toch niet verstaan). Ook willen ze even water drinken en komen dan niet meer terug. Na een heel klein laagje in de emmer gaan ze die legen in de kruiwagen en vragen dan poeslief: Elég? (Genoeg?). En als je dan niet snel genoeg reageert zijn ze al weg met 50 eenzame pruimen in de kruiwagen. Munca!! Munca!! Werken, werken is het meest gebruikte woord tijdens deze bezigheden.

 

Jullie weten wellicht nog dat er problemen waren met de kwaliteit van het water van de diepe wel (40 meter diepe pomp). Dankzij een welwillende sponsor is er een zuiveringsinstallatie aangeschaft en inmiddels aangesloten. Het water komt in een bijna 2 meter hoge dikke buis (40 centimeter doorsnee), wordt daar doorgeperst en komt er aan de andere kant weer schoon uit. Het systeem reinigt zich zelf om de drie dagen in de nacht, dus alles is vol automatisch. De vorige keer schreven we dat de regenwaterafvoer was aangelegd en daar is de afvoer van deze installatie ook op aangesloten. En als je toch bezig bent hebben we nu ook de wasmachines daarop aangesloten. Dat betekent dus zo’n 10 meter PVC buis aanleggen achter de bestaande machines. Zweten dus, omdat niemand rekening heeft gehouden dat daar nog iemand zou willen doen.  Maar de twee slangen naar buiten zijn nu van de vloer. De afvoer buiten, welke door een groep uit Zutphen was ingegraven, ligt nog wel van de kelder naar de greppel, maar wordt dus niet meer gebruikt. Sorry, Zutphenaren, we weten nog van jullie zweten en blaren.

 

En uiteraard moet die nieuwe installatie voorzien worden van elektriciteit en jullie raden het al, daar in geen stopcontact. Aart is dus naast afvoer aanlegger nu ook elektricien geworden. Hij verveelt zich niet, maar ja ………

 

Hij heeft een speciekuip met water gevuld en daarin de snijbiet gewassen. Dat moet drie keer om het zand weg te krijgen en uiteraard is hij eigenwijs. Zo’n kuip pak je als sterke man gewoon op, loop daar 10 meter mee en gooi die dan leeg. Goede oefening voor de sterkste man van Nederland, maar niet van een gepensioneerde ambtenaar. De andere ochtend dus met rugpijn uit bed en ja hoor, na een uurtje de hele rug op slot. In Nederland drie dagen plat met pijnbestrijding want het doet heel erg veel pijn. Hier gaat dat anders. Sandra ging naar de apotheek en kwam met een voorraadje pijnbestrijding terug. Koste trouwens maar ongeveer €10, daar kan je in Nederland niets meer voor krijgen. Daarbij zaten twee keer vijf injecties. Daardoor kwam een gepensioneerde verpleegster ’s morgens en ’s avonds en spoot nabij de bilspier twee injecties in zijn lijf. De andere dag kon hij alweer zitten en zelfstandig naar de WC (want het blijft tobben met een fles). Ook kon hij de daarop volgende dag al lopen door de kamer en buiten zitten. Heerlijk. Het is nu de derde dag en hij kan al goed bewegen, alleen bukken en gebukt tillen, zeker geen speciekuip, gaat nog niet heel goed. Rustig aan doen is het devies.

 

We hebben trouwens twee vierkante speciekuipen aangeschaft. Die vul je met drie emmers koud water uit de open wel en dan zet je deze zwarte speciekuipen even een uurtje in de zon. Heb je gelijk een warm zwembadje. Met de speciekuip die we vorig jaar hebben aangeschaft hebben we nu drie verwarmde zwembadjes op het terrein. Nog één klein probleempje……. de zon. Want als het regent schijnt meestal de zon niet, dus als jullie nu de regen krijgen, stuur dan de zon even deze kant op. Alvast bedankt.

 

De speciekuipen hebben we ook gebruikt voor zandtransport. De inhoud van de zandbak was aan renovatie toe. Een dure omschrijving van gewoon aanvullen. Daar moesten we 20 kilometer voor rijden, kuipen vullen, betalen en weer terug rijden. Hier weer leegscheppen en toen begon het feest. Van groot tot klein begonnen te scheppen, graven, vormpjes maken of wel een schot in de roos. Als het lukt zetten we een filmpje daarvan op www.roki.nl , weblog Aart en Ria en dan galerie. Daar laten we ook een paar foto’s zien van onze verhalen. Aanbevolen dus.

 

Wij hebben hier geen vakantie maar werken lekker door. Maar we kunnen voorstellen dat jullie lekker mogen genieten in welke vorm dan ook van een rustperiode. Daarvoor hoef je niet met vakantie te gaan, maar slechts te genieten van alles wat onze God ons gunt. Voornamelijk wees blij, dankbaar en getuig van de goedheid die je krijgt. Het kan totaal anders en daar zijn wij dagelijks getuige van. En wij proberen te getuigen van onze God in woord (voor zover mogelijk) maar voornamelijk met onze daden.

 

Tot een volgende keer.

 

Aart en Ria.